ابن ابىالحديد نقل كرد وآن برگرفته از نظريهء مورخان ومحقّقان أهل سنّت است ، كفايت مىكند ؛ زيرا اگر كسى در چنان وضعيت حساس ودر أوج حملهء دشمن ، در ميدان جنگ ودر دسترس ودر مرئى ومنظر دشمن باشد ، عاقلانه نيست كه در معرض هيچ حمله ودفاعى قرار نگيرد ، نه كسى را به قتل برساند ونه خودش به قتل برسد ونه بر كسى زخمى وارد كند ونه زخمى بر أو وارد شود ؟ ! تلاش براي رفع اين اشكال : به نظر مىرسد براي رفع همين اشكال بوده كه روايتي بدين مضمون جعل ونقل كرده‌اند : « در جنگ أحد عبد الرحمان بن أبو بكر كه در ميان مشركين بود ، به ميدان آمد . أبو بكر آماده شد كه به مبارزهء فرزندش برود ولى پيامبرخدا صلى الله عليه وآله مانع أو شد وخطاب به وى چنين فرمود : « شم سيفك وامتعنا بك » ؛ « 1 » « شمشيرت را غلاف كن وما را از وجودت بهره‌مند گردان ! » ولذا أو تا آخر جنگ وطبق دستور پيامبرخدا صلى الله عليه وآله سلاح را كنار گذاشت ، نه تيرى به سوى دشمن رها كرد ونه شمشيرى به دست گرفت ! »

--> ( 1 ) ابن أثير ، كامل ، ج 2 ، ص 108 ؛ ابن ابىالحديد ، شرح نهج البلاغة ، ج 14 ، ص 256 .